Als het oogsten is gedaan

het laatste glimpje glorie vergaan

gisteren in mist is opgelost

doorgaan steeds meer moeite kost.

Glijdt er dan nog een blij licht

over mijn diep doorgroefd gezicht

borrelen plaagvragen nog uit mijn wazig brein

blaast mijn geest nog bellen vol venijn?

Verlangt mijn ziel naar wat zal komen

blijft hij van warm weerzien dromen

of veegt de rede dat sceptisch terzijde

lukt het me om doodsangst te mijden en

te geloven in ooit beloofde betere tijden?

30-10-2017

Statistieken staven

de dagen

van gewekt worden door

de telefoon want:

rond dageraad wordt het meest gestorven

Slaapdronken

met overslaand hart

de trap af struikelen

te laat

stilte

uitstel

koffie

buurman zwager moeder man

ze gingen voor

wiens laatste uur heeft nu geslagen?

10-2-2017

Weer lig ik te wakker te woelen te draaien

kennis ervaring verstand, ze verwaaien

zorgen regeren mijn lijf en mijn hoofd

zeuren en dreinen tot ik ze klakkeloos geloof:

de verschralende zorg hoe dat nou toch verder moet

ik weet het zeker, het komt nooit meer goed

met zieke kinderen, weerloos levenslang

zie gezichten van vluchtelingen ontheemd en bang.

Mijn pensioen verdwijnt vast als sneeuw voor de zon

het mooie plan al mislukt nog voor het begon

naïef om te denken dat ik het redden zou

oud en versleten eindig ik in armoe en kou.

Ik lijk wel gezond maar ben het vast niet

o kijk daar zijn ook weer mijn restjes verdriet

ze grijpen hun kans, brutaal en onvervaard

zie je nou wel dat verdriet nooit verjaart.

Zuchtend en steunend hijs ik me uit bed

stommel kreunend de trap af

leven is lijden en een eindeloze straf.

De krant valt op de mat net als ik thee heb gezet.

Gelukkig gloort buiten een glimp van de nieuwe dag

die hoopvol onthult wat ik in de nacht niet meer zag:

hoe ik weer voor de zoveelste keer

was gevangen in oud en toekomstig zeer.

Dwaze demonen overjarige spoken opgeblazen zorgen,

allemaal slinken ze in het licht van de morgen

gapend kruip ik weer terug onder de wol

slaap diep en droomloos en ontwaak vol

ideeën oplossingen mogelijkheden

niet vroeger niet later alleen het heerlijke heden

plannen buitelen blij in mijn wakkere brein

en ik weet: voor alle vragen zullen er antwoorden zijn.

28-5-2016

Als het licht krimpt

hagelt het slechtnieuwsgesprekken

sneeuwt het rouwkaarten

rakelt de zuidwester relaties op

kruipt kilte de kamers in

In druilerige najaarsdagen regent het

herinneringen sommige doorstaan de

tijd een leven lang de meeste miezeren

buiten handbereik al half vergaan

Op televisie vat een vrouw

november vrolijk samen

leven is treurig en loopt

ook nog eens slecht af

11 -11-2018

hyperthermie immuuntherapie oncolytica
kurkuma graviolathee aloë vera

strijdlust chakrahealing bloedgroependieet
handoplegging guanabana-extract vitamine C

colloïdaal zilver maretak abrikozenpitten
rennen lachen vriesbaden nooit meer zitten

pijn gestild bijwerkingen vermeden
met ‘u bent schoon’ is de dood bestreden

alleen rouwkaarten en -advertenties baren nu nog zorgen
want ondanks alle remedies wordt er steeds meer gestorven

17-10-2018

foto Nel Goudriaan

Als een vogelverschrikker verzonken

in het veen staat hij stijf te luisteren

hoe de murmelende golven en de

zachte bries haar levend fluisteren

bewegingloos wacht hij tot

in het water haar hand hem wenkt

haar blik hem zoekt

haar stem hem roept

zijn lichaam komt tot leven

zijn waden is als zweven

geluidloos glijden ze de diepte in

boven hen wervelt een waterkring

18-10-2018

inlogcodes die ik gisteren wist
waar mijn smartphonelader is
zoetjes sleutels borstel bril
wat ik met oude cassettebandjes wil

waarom ik haar nooit meer belde
dat ik die gedichtenbundel bestelde
waar ik dat pasje heb neergelegd
wat ik dacht maar nooit heb gezegd

mijn blauwgebloemde lange strokenrok
de droom waaruit ik vanmorgen wakker schrok
waarom ik dat geleende boek niet heb teruggegeven
en wat was ook alweer de zin van leven?

hoe vaak je hortensia’s moet snoeien
dat hij zelden zei wat hij bedoelde

maar nooit
nooit
vergeet ik
hoe zijn handen voelden

28-9-2018

Donkergroene palmen sieren fier de rotsen,

wit licht de baai op onder de zinderende zon.

drijvend op lome golven deinen dagen traag voorbij.

Leven, lijf en liefdeszwaarte verdwijnen.

Als een plotse zomerstorm de uitgedroogde grond teistert

vervagen stoffige maanden van langs elkaar leven,

van vergeten vragen, vermoeide stiltes, uitgeputte lijven.

Als zalig zoet zomerfruit rijpen we, barsten open,

doen ons gulzig aan elkaar tegoed.

AIs de stilte is weergekeerd, vredig als vanouds,

rijden we langs lavendelvelden terug de thuisherfst in waar,

vol van kleur en zaden, onze zonnebloemen nog weken

langs de warme schuurmuur reiken naar de zon.

17-7-2018, eerste versie juni 2016

Vandaag is het vast vier januari of

elf maart of 1 november of

dertien, tien of twee september, want

dat zijn de dagen dat haar geliefden

overleden en zij ze gedenkt in haar heden.

Het zijn de dagen dat ze niet naar buiten gaat

maar een kaars brandt en tegen haar doden praat.

Halfstok hang ik voor haar raam, heel stil en

luister naar de stem die binnen zingt: If it be your will.

19-5-2018

fel en vurig vlamt augustus

perst uit haar nerven het laatste groen

klampt zich vast aan zomerschijn

maar aan de randen van de dagen

rafelen de zorgen

rood wordt roestig, uitgeputte vruchten

vallen voortijdig

flarden van voorbij fluisteren

in de mistige morgen

augustus eindigt in een epidemie

van slechtnieuwsgesprekken die gretig

wortel schieten in de uitgedroogde aarde

de oogst is rauw en wrang

wat is liefgehad een leven lang

gekoesterd, zorgvuldig bewaard

wordt topzwaar en wankelt

 23-8-2018

foto: web boven water  18-8-2018