Wens voor wie ik niet liefheb
als wij elkaar niet kunnen
begrijpen dat niet willen misschien
omdat we te verschillend denken
dromen voelen willen, als we niet
dezelfde waarden niet dezelfde
humor delen als we niet
met elkaar kunnen leven
laten we dan niet meer vergeefs
uitreiken naar elkaar maar met
compassie een stapje naar achter
doen, laat ons vredig
naast elkaar leven
Lieve lezers,
Dit gedicht schreef ik acht jaar geleden.
Omdat het toen helemaal paste in mijn leven en dat van anderen om me heen en in de wereld.
Aan het eind van elk jaar plopt het omhoog in mijn archief.
En elke keer denk ik: het geldt nog steeds maar laat maar, ik moet mezelf en mijn teksten niet herhalen.
Toch, toen ik eergisteren dit gedicht weer opnieuw las, fronste ik mijn wenkbrauwen en dacht: au, het is nog nooit zo actueel geweest als nu.
Daarom toch nog een keer deze wens voor wie ik niet liefheb.
Omdat het gaat over acceptatie en een vorm van samen verder gaan ondanks schijnbaar onoverkomelijke tegenstellingen.