druppels murmelen

het grauwt in grijze tinten

herfst miezert in mij

15-10-2025

Dit is een haiku: drie regel met achtereenvolgens 5-7-5 lettergrepen

Fade out 1

vergeefs sus ik de

stem die verwijten  

krijst en kerft in mij

tot ik moe en murw  

geslagen het volume

verlaag van zijn razende

uithalen en ga bladeren

in mijn herinneringen en

warme handen hervind

een lieve lach kozende

stemmen rollende golven

ruisende bomen het

gemurmel van regen

op het zolderdak toen

veiligheid nog

vanzelf sprak

omhoog draai ik het

volume van al wat

streelt en heelt tot

ik voel wat ik hoor

—

Fade out 2

(haiku)

als liefde niet raakt

en compassie niet aankomt

rest stille afstand

(Een haiku is een kort, niet rijmend gedicht over een zintuigelijke ervaring van de dichter.  Een haiku bestaat uit drie regels met achtereenvolgens 5-7-5 lettergrepen)

1-10-2025

Een snufje trok je neus de

lucht in. Je wangen bewogen

opwaarts. Je lachrimpels krompen

samen terwijl je keek of ik meedeed

als ik giechelde grijnsde jij, ik

proestte jij brulde onze schouders

zakten tot we dubbel lagen, hijgend

hikkend slap op de grond gleden

Ik wist niet dat het kon maar

jij en onze slappelachwals

leven gewoon door in mij

10-9-2025

Gezondheidsperikelen en praktische bezwaren belemmerden ons een tijd maar onlangs lukte het weer: we kozen vijf willekeurige woorden, dit keer uit: ‘Beladen huis‘, Memoir van Christien Brinkgreve (leestip!).

Dit zijn de woorden die we elk in een gedicht verwerkten:

Ingewikkelde Goed Verschrikkelijk Benaderingen Groot

Uit Aaltjes pen rolde dit gedicht:

Onmacht

Groot was mijn tegenstand.

Ik gruwde van je ingewikkelde

benaderingen waarin je draaide

en terugweek in ontkenning

stampvoetend van onmacht.

Zo volwassen in grootte,

zo klein in zijn.

Verschrikkelijk, je brede rug

waarachter de klap

van de deur naklonk in

de verlaten straat.

—

En zo verwerkte ik de woorden:

Benaderingen

Er lag een olifant in de achtertuin

geveld in de lavendel, groot

grijs omringd door paarse knoppen

hij trompetterde ‘il silenzio’, de vlinders

in de sering deinden vredig mee

weemoed druppelde langs mijn wangen

woorden waren overbodig, hij rolde

om, schurkte door het groen tot hij

goed lag, gaapte en viel in slaap

het grootste landdier ter wereld is

thuis in mijn tuin, dat is niet verschrikkelijk

of ingewikkeld. Dat is goed

6-8-2025

Ik hou ze haast niet in bedwang bij

het gebral van bejaarde kleuters en

nonsens debiterende betweters:

mijn lange tenen, lekkende traanbuizen

vileine invallen, spontaan gespuwde

gal, quasi kokhalzen, eisende

wijsvinger en verticale middelvinger:

hun splinters bezeren me meer

dan mijn eigen blinde balk

25-7-2025

tijd bouwde tiny houses in mij van

verzameld oud zeer gevonden op

plaatsen die al lang niet meer bestaan maar

af en toe nog opdoemen bij het zien van

argeloze voorbijgangers met een te

bekende blik of geur of stem

tot vorige week mijn brein het heft

in handen nam, versteende schaamte en

overjarige schuld hun schuilplaats uit

schopte hen met chirurgische

precisie los sneed uit mij en

gebood los op! waarna ik hen zonder

maren dumpte bij het grofste vuil

nu zie ik hun verbleekte slijtlijnen

oplichten in de zon en lijkt de wereld

onwennig wijd licht en leeg

ruimte lacht me toe

13-7-2025

De wrange praktijk: cynisme

en wanhoop wisselen elkaar

af, vooroordelen verklaar je niet

door iemands psyche door te

lichten, het is een illusie dat de

onderdrukking minder zal worden

Het brein is niet alles, de blote

kont der kunst te kussen, ze

roken niet naar rozen, maar

naar bloed en zweet lijflijk

schokkend smerig. De laatste

dichter is dood. Rust zacht

Verlangen naar een normale

dag twijfel niet ook al straalt het

amateurisme op iedereen af

Met frisse pas naar troost en

hoop, de geest gaat niet meer

in de fles. Dat is winst

Koppensneller samengesteld uit krantenkoppen uit de Volkskrant 24/25 mei 2025

26-5-2025

De groeiende behoefte aan familiegeschiedenissen

de laatste ooggetuigen. Wat staat er op het

spel? Alles is een kwestie van perspectief

als je niks doet, loop je geen risico maar

dan kom je er ook nooit weer uit. Ik geloof

dat je veel leert door te kijken naar je

familielijn, het verhaal van je ouders, de

gewone dingen in een ongewone tijd

Veel gezegd maar het ergste, de volle

horror, verzwegen: de dood hoort bij het

leven, het gebeurt gewoon. Wat leveren

die gesprekken op en hoe pak je

het aan? Haat leidt tot niets, voor

rancune valt ook wat te zeggen. Niets

om schamper over te doen. Maar

het roept toch vragen op

Goed onthouden: hoe ouder je wordt

hoe meer je elkaar als mens ziet. We

moeten veel zingen, dat helpt.

Maar juist de stilte verbindt

5-5-2025

Kopgedicht samengesteld uit koppen uit de Volkskranteditie van 3/4/5 mei 2025

Ik hoor je zo graag lachen

Je luide schater die onafwendbaar

in lage basbubbels opborrelt als ik

onverhoeds je voetzolen kietel

wat niet meer zal gebeuren

Ik hoor je zo graag lachen

Je hortende hinnikgrinnikjes die ontsnappen

aan je middenrif als je een Sinterklaasgedicht

voorleest en gaandeweg de hints ontwaart

wat niet meer zal gebeuren

Ik hoor je zo graag lachen

Je kleine murmellachjes die als tedere

golfjes over mijn lichaam kabbelen terwijl ik

grapjes in je oor deponeer

wat niet meer zal gebeuren

Ik hoor je zo graag lachen

Je lachjes vonkend uit een onblusbaar vuur

dat zijn de mooiste want onlosmakelijk

verbonden met die warme wij-samen-knipoog

wat zo weer kan gebeuren

want

deze lachjes huisvest ik in mijn hart, ik voed

ze met mijn bloed en koester ze zolang ik leef

28-2-2023

geschreven naar aanleiding van de les over Margaret Atwood in de cursus Poëzie Online van Margreet Schouwenaar

Gepingpong met patiënten, ik ben

niet de enige, aan een diagnose heb ik

geen behoefte, dan had ik een naam kunnen

geven aan dat ik niet helemaal goed snik was

Ik zie mezelf niet als autist, zo gek

is het niet: anders denken, anders

voelen. Onbenut talent, sprong

voorwaarts met beide benen op de

grond voelt als thuiskomen.

Hoe zorgen we dat ieder mens zich

veilig, gezien en gelijkwaardig voelt?

Ik ervoer, hoe zeg je dat, een aanwezigheid

die me oversteeg. God? Wat is zijn geheim?

Je maakt Jezus veel te donker, nee, Jezus

gebruikte geen paddo’s, wilde een

onuitwisbare indruk achterlaten in

zijn eigen wereld.

Nu ik dat besef, kom ik in actie

—

Kopgedicht samengesteld uit krantenkoppen uit de Trouw van 20/21 april 2025

Ik dacht dat dit een Paasgedicht zou worden, met veel eieren of juist weinig eieren: een pfas-paasgedicht.

Maar het waren andere koppen die me troffen en inspireerden.

Zo werd dit een heel ander gedicht dan ik vooraf dacht.

20-4-2025