1966, de eerste klasseavond van de brugklas.
Van 7 tot 9, sinas of cola, roken was geen gespreksonderwerp.
Stampend op de dansvloer, luid meeschreeuwen met ‘She loves you yeah yeah yeah.’
Het laatste nummer schuifel ik in de armen van brede blonde Herman.
Fonetisch murmelen we mee: ‘Met restjes bier I walk alone.’

Vijftig jaar later luister ik in het Ziggodome gebiologeerd naar Paul Simons toegift: een weergaloze akoestische versie van ‘Sounds of silence.’
In de auto terug praten we na.
Ik vertel over die klasseavond en Herman en die restjes bier.
Zoon grinnikt: ‘Je bedoelt: ‘in restless dreams I walk alone?’
Huh?

Natuurlijk past die frase veel beter in de songtekst.
Toch mis ik die restjes bier een beetje.

5-8-2026

Inspiratie: een schrijfoefening in Fbgroep Ultrakorte Verhalen met als thema: ‘Mama Appelsap: een liedje dat je al jaren meezong en dat een net iets andere tekst blijkt te hebben dan jij dacht. Schrijf een ultrakort verhaal over zo’n ‘vergis-tekst.’