Bijna is de zon onder, het
donkert maar lantarenpalen
zijn nog niet ontstoken
De ban nog niet verbroken
sta ik in de schaduw
en zwaai hen na
Weer in mijn warme huis
is de stilte vredig en volledig
Het donkert
6
Category Archives: Gedichten
De kracht van goed giechelen
Het jaar dat uitkomst moest bieden, bood
meer van hetzelfde, netto negatief.
Kluitloze kerstboom werd hippe takkekaart,
schitterend lullig.
Dwarsliggers, mooie woorden hebben we
genoeg gehoord. Kies nooit de weg van de
minste weerstand, zo’n enkelband is
ook niet alles.
De jaarwisseling als monastiek moment
van inkeer, mediterend het nieuwe jaar in,
met de blik naar boven al is er geen
vuurwerk aan de hemel.
De kracht van alles geven, alles achterlaten en
goed giechelen. En het fijne is, je hoeft niet
grappig of leuk te zijn. De allermooiste dingen
gebeuren als je ze niet verwacht.
Ook in 2022
Dit gedicht is samengesteld uit krantenkoppen uit de Trouw van vandaag: 31-12-2021
Decemberdruil
(een poging tot een pantoum)
Ik hou niet van decemberdruil
ik dool door halfdonkere kamers
drentel door bergen rottend blad
december voltooit wat november begon
ik dool door halfdonkere kamers
ik aarzel tussen dichten of verhalen
december voltooit wat november begon
steeds grauwer alles steeds leger
ik aarzel tussen dichten of verhalen
voor verdwenen geliefden
steeds grauwer alles steeds leger
luister naar de stilte maak licht
voor verdwenen geliefden
ze leven door in mij
luister naar de stilte maak licht
wees het licht
ze leven door in mij
ik drentel door bergen rottend blad
wees het licht
ik hou niet van decemberdruil
5-12-2021
Dit is een poging tot een pantoum: een oosterse dichtvorm die bestaat uit een reeks kwatrijnen, waarbij de tweede en vierde regel van elke strofe wordt herhaald als de eerste en derde regel van de volgende.
Dwarsblad
Al dagen wieg je mee met alle
winden, je nerven gerimpeld
roestkleurige koppigheid in bladvorm
waarom klamp je je vast aan
de tak die je niet meer voedt,
weiger je los te laten? Ben je
bang voor de val, voor oplossen
in novembernevel, vrees je de
leegte die je achterlaat?
25-11-2021
Novembermorgen
Novembermorgen
wanhopige vrouw
valt veertien verdiepingen
ademloos wachtend asfalt tegemoet
verlost
Dochters
zoeken zin
was dit vermijdbaar?
halfslachtige hulpverleners beteuterd beschaamd
machteloos
Dit is een zgn ‘dubbelelfje’ naar aanleiding van de documentaire ‘Moeders springen niet van flats.’
Een elfje is een gedicht van 11 woorden, verdeeld over 5 regels.
De eerste regel heeft 1 woord, de tweede regel heeft 2 woorden enz.
De vijfde regel heeft weer 1 woord en bevat meestal een samenvatting van het geheel.
1-10-2015
Vluchten voor Gemis
Schrijfmaatje Aaltje en ik, we deden weer een dichtsessie.
We kozen vijf willekeurige woorden, deze keer uit de mooie recensie geschreven door Nancy Bastiaans van Aaltjes prachtige boek: Het gemis.
Met die woorden maakten we elk een gedicht.
Dit zijn de woorden: Stilt, Gelezen, Gemis, Vluchten, Hachelijk
Dit is Aaltjes gedicht:
Vluchten voor voortdurende oorlogen
Fatsoen wordt een sleets begrip, veiligheid een farce,
de dood een hachelijk jager in begrensd niemandsland.
Het kind gaat op weg, over zee.
Dovemansoren en blinde zieners hebben buiten de hekken
gelezen hoe alweer vluchtelingen komen gevaren;
nota bene in overvolle bootjes, vijf zes zeven.
Waar door harde wind en hoge golven grootmoeder
en de anderen in het woeste schuim verdwijnen,
spoelt het kind levend aan over zee.
Hongerig, vol angst slaapt het verloren
in gaten en kuilen. Het gemis dat niemand stilt, knaagt.
Hard valt het doorheen lege handen.
Dit is mijn gedicht:
Gemis
Ooit gelezen nooit begrepen:
hoe hachelijk ook het heden en
pijnlijk schrijnend het verleden:
vluchten stilt het missen niet
verjaagt het hunkeren niet
ze zitten je op de hielen en
na elke stap na elke struikeling
halen ze je steeds weer grijnzend in
29-10-2021
Dichter
Dochter is ze, introvert verlegen
de liefste is ze, de allermooiste vrouw
moeder is ze, zus en ‘oma blauw.’
Zuster is ze, hulpverlener, coördinator, directeur.
Collega, trouwe hartsvriendin die aardig schrijft.
‘Big mama’, ‘creatieve lieverd’, ‘wereldwijf’
noemen ze haar, ze hoort het niet.
Tot ze gister een dichter werd genoemd
een echte, een goede. Geschrokken keek ze op want:
klokken beierden onafgebroken,
pioenen barstten open, kommaconfetti,
woordslingers en dichtregels daalden op haar neer,
weg was haar verweer, blozend boog ze
en bedankte ieder die in haar geloofde.
12-6-2018
Tussentijd
Voor N
Het hoekje tegen het huis waar je in
de lente al kunt zitten, de plek achterin
waar aardbeien uitbundig groeien. De berk.
Hoe zonlicht ’s morgens over je bureau gaat,
langs planken vol boeken dwaalt, over gezichten
in lijstjes glijdt die dan naar je lachen.
Het brommen van de koelkast, het tikken van
de cv buizen, hoe de vloer voelt aan je
voeten als je ’s nachts moet plassen.
Hoe het huis ruikt als je over de drempel stapt,
welke traptreden kraken, waarom het keukenraam
kreunt, het verhaal van de vlek in de vloerbedekking,
van het lief boven en het leed beneden.
Deze dingen lieten zich niet inpakken in de
dozen die wachten op de verhuiswagen.
Ze hebben zich in je hart genesteld.
3-10-2021
Dank, tweemaal
In de tweede ronde van onze dichtsessie op 22-9-2021, verwerkten we deze vijf woorden in een gedicht: Missen Ploffen Mannen Bedachtzaam Dank
Dit werd het bij Aaltje:
Dank
De meeste mannen kunnen
het ploffen van granaten
niet missen maar ze zouden
moeten leren aanvaarden
dat bedachtzaam zijn
een andere vorm is van
behoeden.
En dit werd het bij mij:
Dank
Ik mis ze niet, de middelbare
mannen die neerploffen en
zappen tot het kratje en
het hoofd leeg zijn en
de pens vol
Ik koester ze, de manmensen die
koken en koffie zetten, niet kijken
maar zien, niet horen maar luisteren en
bedachtzaam zoeken naar de waarheid achter
woorden
Beter
De lessen die mijn brein weigerde te leren:
leed moet je niet proeven, niet proberen
op te lossen in woorden of in armen.
Je gaat niet smijten met borden, niet
schelden met consumptie en zeker nooit
verontwaardigd je verhaal halen, je gelijk
eisen. Dat is allemaal vergeefse moeite.
Beter verzwijg je leed, slikt het in
opdat de tijd het zal verteren.
Doordachte lessen over omgaan met leed
maar aan mij niet besteed: gisteren
weer drie serviezen naar de gallemiezen.