Omdat het toen helemaal paste in mijn leven en dat van anderen om me heen en in de wereld.
Aan het eind van elk jaar plopt het omhoog in mijn archief.
En elke keer denk ik: het geldt nog steeds maar laat maar, ik moet mezelf en mijn teksten niet herhalen.
Toch, toen ik eergisteren dit gedicht weer opnieuw las, fronste ik mijn wenkbrauwen en dacht: au, het is nog nooit zo actueel geweest als nu.
Daarom toch nog een keer deze wens voor wie ik niet liefheb.
Omdat het gaat over acceptatie en een vorm van samen verder gaan ondanks schijnbaar onoverkomelijke tegenstellingen.
2-1-2026
2 thoughts on “In de herhaling”
Lijkt bijna actueler dan ooit Cora. Maar inderdaad, beter afstand nemen en naast elkaar leven, dan elkaar bestrijden en ‘afmaken’. Ik wens je een poëtisch jaar toe. xx
Lijkt bijna actueler dan ooit Cora. Maar inderdaad, beter afstand nemen en naast elkaar leven, dan elkaar bestrijden en ‘afmaken’. Ik wens je een poëtisch jaar toe. xx
Dank Vivian! En voor jou: geluk tussen moeilijke zaken door, als bloemen die opkomen tussen tegels. Liefs!