September 2007 blijft een onvergetelijke september in mijn herinnering: Kleinzoon Louk is een welvarende blije baby van vier maanden als zijn linkerarmpje trilt.
Het blijkt het eerste zichtbare symptoom te zijn van het syndroom van Dravet en vormt daarmee de start van achttien jaren gewijd aan het zoeken naar antwoorden op de vraag: hoe Louk het beste leven te geven dat mogelijk is, rekening houdend met de onuitwisbare impact die het syndroom van Dravet heeft op zijn dagelijks leven.
En op zijn omgeving.
Achttien jaren doen papa en mama alles wat ze kunnen om Louk de zorg en de liefde te geven die hij nodig heeft.
Dat lukt hen wonderwel: Louk is een blij en tevreden mensenkind, ondanks de onbedwingbare epilepsie en grote ontwikkelingsachterstand.
Het vergt, zeker bij tegenslagen en diepe dalen, heel veel van hen.
(en dat is nog zacht gezegd …)
Weer is het september en weer vind ik deze maand onvergetelijk.
De afgelopen weken appen papa en mama foto’s waarop ik de metamorfose kan volgen van een neutrale witte kamer die wordt omgetoverd in een fijne nieuwe thuisplek voor Louk.
Gisteren was de kamer klaar en mochten Louk en ik hem zien.
Louk keek rond en lachte en was meteen verliefd op de giraf op de muur. Papa en mama hebben eer van hun werk:
En ik?
Ik zag hoe Louk lachte en dat hij zich meteen thuis voelde.
Maar ik keek en luisterde ook, en best wel kritisch moet ik toegeven, naar de medewerkers die we ontmoetten.
En slaakte een zucht van verlichting toen ik zag hoe opgewekt de sfeer in dit huis is.
En hoe goed en zorgvuldig de komst van bewoner Louk is voorbereid.
Maar vooral: hoe lief ze met hem omgaan.
Louk gaat het vast goed hebben hier.
Deze mijlpaal maakt september 2025 net zo onvergetelijk als september 2007:
Vandaag verhuist Louk naar zijn nieuwe woonplek, in Nootdorp.
Slechts twintig minuten van Rotterdam Noord vandaan: zijn basis waar hij natuurlijk ook nog vaak zal zijn.
Zo fijn dat hij zo’n mooie en fijne nieuwe plek heeft nu! Ik ga woensdag op bezoek en kijk er al enorm naar uit blije louk te zien met zijn geweldige grote giraffe op de muur! ❤️☀️🙏
Mooi beschreven, zoals ook mijn moeder verhaaltjes schrijft over mijn kinderen. Betrokken oma’s zijn zo waardevol. Ik lees het verhaal met een traan in mijn ogen. Louk heeft een fantastische basis thuis, hoop dat hij het fijn gaat hebben in Nootdorp.
Wat lief, Esther, dankjewel! Ja, het is een ingrijpende verandering en ik hoop ook dat hij het fijn gaat hebben daar. Er is in ieder geval alles aangedaan dat hij het daar naar zijn zin heeft.
Wat een hartverwarmend verhaal en nog mooier de geweldig mooie kamer voor Louk.
Wat hebben die pappa en mamma hard gewerkt, maar dat niet alleen, de liefde voor het welzijn van Louk zie je door alles heen. Ook heel fijn voor Oma Cora.
💕💕
Dankjewel! Ja, ze hebben alles gedaan om Louk zich gauw thuis te laten voelen. En het was fijn om dat te zien en te voelen . Want het blijft natuurlijk toch een grote en ingrijpende stap.
Wij zijn alweer onder de indruk van dit dappere ouderpaar en oma Cora en ook van Louk die zit te stralen op zijn nieuwe bed.
Letterlijk alles is er tot dusver aan gedaan om de overgang van Louk naar wonen in Nootdorp zo goed mogelijk te laten verlopen en nu is het vooral aan de verzorgenden van Louk in Nootdorp om er een echt succes voor Louk van te maken.Dat zal ‘nagelbijten’ voor ((groot)ouders worden voorlopig. We duimen van harte mee, dat het echt goed is en blijft voor Louk!
Heel veel liefs en zonodig sterkte!
Hans en Hannie
Dank voor je lieve meelevende woorden, ze raken het hart van de realiteit. Want ja, er zijn kinderziektes in deze nieuwe fase, en dat vergt veel van alle betrokkenen. Gelukkig is er ook veel wederzijds begrip en goede wil.
😊❤️
🙏🥰❤️
♥️♥️♥️ wat mooi geschreven ♥️
Dankjewel Mediha, 🙏🥰
Zo fijn dat hij zo’n mooie en fijne nieuwe plek heeft nu! Ik ga woensdag op bezoek en kijk er al enorm naar uit blije louk te zien met zijn geweldige grote giraffe op de muur! ❤️☀️🙏
Ja het is een echte Loukplek geworden, dat hebben ze zo goed gedaan! Fijn dat je woensdag naar hem toe gaat. Een knuffel voor hem 🥰
Wat een prachtige kamer voor loek,.
Het zal voor Loek, zijn ouders en oma moeten wennen. Maar in zo’n liefdevolle omgeving zal dat vast lukken. 🦒😍
Dankjewel Lies! Ja het is een grote verandering, een mijlpaal! Maar er is en wordt alles aan gedaan om het zo fijn mogelijk te maken voor Louk 🙏🥰
Mooi beschreven, zoals ook mijn moeder verhaaltjes schrijft over mijn kinderen. Betrokken oma’s zijn zo waardevol. Ik lees het verhaal met een traan in mijn ogen. Louk heeft een fantastische basis thuis, hoop dat hij het fijn gaat hebben in Nootdorp.
Wat lief, Esther, dankjewel! Ja, het is een ingrijpende verandering en ik hoop ook dat hij het fijn gaat hebben daar. Er is in ieder geval alles aangedaan dat hij het daar naar zijn zin heeft.
Wat een hartverwarmend verhaal en nog mooier de geweldig mooie kamer voor Louk.
Wat hebben die pappa en mamma hard gewerkt, maar dat niet alleen, de liefde voor het welzijn van Louk zie je door alles heen. Ook heel fijn voor Oma Cora.
💕💕
Dankjewel! Ja, ze hebben alles gedaan om Louk zich gauw thuis te laten voelen. En het was fijn om dat te zien en te voelen . Want het blijft natuurlijk toch een grote en ingrijpende stap.
Wij zijn alweer onder de indruk van dit dappere ouderpaar en oma Cora en ook van Louk die zit te stralen op zijn nieuwe bed.
Letterlijk alles is er tot dusver aan gedaan om de overgang van Louk naar wonen in Nootdorp zo goed mogelijk te laten verlopen en nu is het vooral aan de verzorgenden van Louk in Nootdorp om er een echt succes voor Louk van te maken.Dat zal ‘nagelbijten’ voor ((groot)ouders worden voorlopig. We duimen van harte mee, dat het echt goed is en blijft voor Louk!
Heel veel liefs en zonodig sterkte!
Hans en Hannie
Dank voor je lieve meelevende woorden, ze raken het hart van de realiteit. Want ja, er zijn kinderziektes in deze nieuwe fase, en dat vergt veel van alle betrokkenen. Gelukkig is er ook veel wederzijds begrip en goede wil.