Die laatste weken praatte hij meer dan ooit.

Onthulde trauma’s uit zijn kindertijd.

Waarom hij nu koos voor een behandelstop.

Maar vooral over zijn geloof, zijn zeker zijn van een uitverkoren plek in de hemel.

Ik luisterde intens, knikte regelmatig, vroeg weinig.

Hapte soms naar adem, verbijsterd door zijn aannames en voor/oordelen.

Maar zweeg: het was immers zijn leven, zijn meningen, zijn geloof?

Had ik kritischer mogen, moeten zijn?

De laatste ochtend hijgde hij, wazig van de morfine: ‘Jij schrijft toch? Ik heb nu alles verteld. Wil jij het opschrijven? Dat ik een voorbeeld kan zijn voor anderen?’

Ik verstijfde.

8-10-2025

Inspiratie voor dit verhaal is het thema van de schrijfopdracht van Schrijven Online deze week, # 579: ‘Sollicitatie voor de heldenrol’: je fictieve verhaal mag overal over gaan en je personage mag ook van alles zijn. Wat in je verhaal terug moet komen is de verbazing bij de schrijver dat een personage zich zo spontaan aandient. Laat dus zien dat dit sollicitatiegesprek heel plotseling is: van voorbereiding is geen sprake. Verder mag je de inhoud en het verloop zelf invullen.’