Luister zegt ze 

terwijl het ijzer warmt trek je

naden en zomen strak

begin met kragen en manchetten

doe als laatste voor- en achterkanten

 

Ik trek zij walst over valse vouwen

spuugt op ingesleten leed strijkt ellende

glad en vergeet, maakt nette stapels

van lakens levensvragen en overhemden

Het gaat vanzelf zegt ze

 

en strijkt haar hemel met hete halen binnen 

handbereik. Ik sjor en trek. Jezus redt

zegt ze. Ik eeuwige weifelstrijker vraag

was Jezus gelukkig?  Onverbiddelijk

effent ze mijn dwarsdromen

 

Doe niet zo moeilijk zegt ze en

stoomt haar zekerheid strak tot op

de laatste naad. Ik laat. Natuurlijk

was hij gelukkig zegt ze 

hij wist dat hij gered werd

 

Dit gedicht behaalde in januari 2019 een gedeelde tweede plaats in de redactionele selectie van de Dichtwedstrijd van het Schrijverspodium. In de democratische uitslag stond het op een gedeelde 12^e plaats (van 85).