Het is warm op zolder.

Stof dwarrelt omhoog als ze de doos opent waar 2001 op staat.

Niezend bekijkt ze de inhoud.

Een stapeltje rouwkaarten, een paar rouwenveloppen, een vergeeld programma van de afscheidsbijeenkomst, een lijst met adressen.

Haar ogen glijden over de vele namen, een paar daarvan zijn overleden, een enkele is uit haar leven verdwenen.

Ze pakt de strak opgerolde rouwlinten en rolt ze open.

Bij elk lint dat ze opent, dwarrelen letters naar de grond.

Ze leest: ‘In lifd altijd’, ‘In dankbar hrinnring’, ‘Lifs, j modr.’

Twintig jaar is te lang voor e’s.

3-7-2021

Dit verhaal werd op 9-7 gekozen als een van de vijf leukste,

beste of meest opvallende ultrakorte verhalen en gedichten van

week 27 in de Facebookgroep Schrijven Magazine: Ultrakorte verhalen.