In de tweede ronde van onze vijfwoordgedichtensessie van 14-6 jl. verwerkten Aaltje en ik deze, willekeurig uit een krantenbijlage geplukte woorden, in een gedicht:
jeugdvriend – verwachtingsvol – plots(eling) – lucht – overstemd

Dit is het resultaat:

Cora:
Toen

Hoe warm het strand was, hoe ziltzacht
de lucht, hoe leven lichter leek dan ooit

Hoe plots het korzelige kuchje van
haar lang verloren jeugdvriend het
golvengemurmel overstemde

hoe haar oude hart
verwachtingsvol
oversloeg

Aaltje:

Toen

Plotseling staat hij
verwachtingsvol met de rozen
voor haar, jeugdvriend van toen.

O, hoe zijn lach, herinnering,
haar bloemzacht streelt
de zoete kussen, van toen.

De rozengeur overstemt de
lucht die de dieselbus
achterlaat zoals toen

hij haar achterliet bij de halte,
de kussen, zijn lach, met
de warme stem van toen.

Hij kijkt, zij ook. Ziet groeven naast
zijn mond die ze kussen zal,
met het weten van toen.