Onduidelijk is hoe dit gedicht ontstond
ik droeg het niet, was niet zwanger van de zinnen
het leeft sinds ik opstond, hoeft enkel wat geschikt
en geschaafd; een fluitje van een cent hoewel de
groene olijf zonder pit en zonder peper zich
steeds weer opdringt, naar binnen wringt

Wat de zin van dit gedicht, zijn bestaansrecht, is
welke betekenis en diepere lagen erin schuilen
is vooralsnog in nevelen gehuld

Wel wordt de tijd de energie de fantasie
die het vergt, vergezeld van een luie grinnik

Ik hoor de kritiek in je vriendelijke vragen, zie je
wenkbrauwen fronsen maar kan nut en waarde
niet verklaren en evenmin of het een doelgroep heeft

Hoe dit gedicht afloopt waar het heen gaat, ik weet
het niet, mogelijk laat de olijf zich eten nu
de woorden weigeren te worden ingeslikt.

1-10-2019
Geschreven in opdracht van, geïnspireerd en van feedback voorzien door

Margreet Schouwenaar in de cursus Poëzie voor Gevorderden september 2019

Inspiratiebron voor dit gedicht was het gedicht van Matei Visniec: ‘Over hoe dit gedicht gaat eindigen valt vooralsnog niets te zeggen’