We kuierden door de polder, onze

woorden echoden eigenheid die

donker opklonk uit een vertrouwde

kelder, wars van wanklank, sleetse

manieren, verweerde waarheden.

Eenmaal uitgesproken dansten de

woorden langs de slootranden als

stofjes in een lage lichtstraal over

bestofte weckflessen.

Ik zag rozig blozende stoofpeertjes glanzen

achter glas, proefde zwartzoete zomerbramen.

Ontstaan in een vijfwoordgedichtensessie met Aaltje op 14-6-2019 waarbij we elk een gedicht schreven waarin vijf willekeurig gekozen woorden verwerkt moesten worden. In dit gedicht waren dat: manieren, eigenheid, gaande, vertrouwd, gesproken.